Escola de caracois

David, é un neno de 4 anos. Vive en Nigrán e lle encanta xogar cos animais, dí que de maior quere ser veterinario. El é un dos caracois desta Escola. Hoxe quere contarvos cales son as súas páxinas favoritas: Fantasmín, Boohbah, Poisson e Wumpa.  Pensamos que lle gustan estas páxinas porque vai descubrindo xogos, contos...son verdadeiras aventuras de cores, formas e notas musicais. Tamén o deseño está perfectamente estudiado, sendo unha fonte de estímulos que enriquece notablemente os seus esquemas de coñecemento. Son tres páxinas nas que son inexistentes os contidos violentos, e que serven como exemplo para calar, dun xeito argumentado, moitas das críticas que acusan ós “ordenadores” de encherlle ás cabeciñas de lixo. Internet é como unha gran cidade. Decímoslle ós nosos fillos/as que non se pode cruzar cando o semáforo está en vermello, pero seguimos colléndolle a man e cruzando con eles/as. O código das cores dos semáforos repetímosllo unha e outra vez, un dia tras outro. Pois o mesmo debe ocorrer ca actitude diante do ordenador. Non os podemos sentar diante deles e tan so advertirlle que non queremos que xoguen a guerras, nen onde haia sangue..debemos decirllo e estar sentados con eles/as, xogar con eles/as, falar con eles/as, comentar os xogos...Non os podemos deixar sos na gran cidade de Internet, porque a probabilidade de que se perdan e de que os atropellen é moi alta. Temos que ensinarlle a camiñar por sitios seguros, por páxinas adaptadas as súas características evolutivas. Agora temos que empezar a facer páxinas así en galego, no noso idioma, para que os nenos e as nenas, camiñen tamén pola súa cidade  dentro da gran cidade deInternet.

Neste espazo atoparedes un “Comunicador” que vos pode facilitar a integración dos nenos e das nenas que o precisen, a través de pictogramas, e mesmo inventar xogos con todo o grupo. A súa utilización é moi sinxeliña e imprímese directamente, sendo un material co que despois se poden facer contos, adiviñanzas...para a nosa biblioteca, para etiquetar material, mobiliario... Tamén podemos utilizar nas nosas aulas recursos onde a linguaxe visual (cores, puntos, liñas, formas...)sexa a protagonista, exprimiendo deste xeito o seu potencial para chegar ó mundo das emocións, ideas, sentimentos...do noso alumnado. Cando eles e elas están creando cas ferramentas que lle proporcinamos xa se están comunicando, so hai que escoitalos con tódolos sentidos.

As persoas que apostamos pola transversalidade e a “non fragmentación do coñecemento”  temos na inclusión da perspectiva de xénero na nosa práctica docente un reto. O ordenador, distintos programas, internet... son recursos e ferramentas tecnolóxicas que nos poden axudar  neste terreo tan cheo de esteriotipos e roles onde a muller está claramente invisibilizada. Levamos un tempo observando que cando se fan parellas de traballo diante do ordenador, soe ser o neno o que manexa o rato e a nena a que toma apuntamentos ou queda nun segundo plano na navegación, isto vese máis acentudado en Secundaria. Se observamos a gran maioría dos patios podemos comprobar como o espazo central é ocupado polos nenos e na periferia soen estar as nenas, ¿é casual?, ¿existe realmente a integración?...¿De cantas mulleres destacadas na historia, ciencia... lles falan os libros que escollemos?.  Dende Infantil xa temos que empezar con estratexias en Igualdade de Oportunidades, por elo propomos facer parellas de nenos e nenas, e controlar que os/as teñan o mesmo peso protagonista nas actividades que desenvolvan. Tamén podemos traballar con contidos que se vinculen por exemplo ó espazo doméstico. ¿Con que asocian os obxectos da vida cotidiá?. Para falar de esteriotipos podemos ir proxectando distintos obxectos que coñezan: un balón, un sillón de oficina, un camión, unha fregona... tamén se poden imprimir e facer un album onde estean pegados tanto ó lado dun home como dunha muller.Aproveitemos a gran potencialidade deste medio para explorar o espazo interior dos nosos nenos e nenas. Ë a nosa responsabilidade.

Seguimos co tema da introducción transversal da perspectiva de xénero na nosa práctica educativa, traballando con material artístico. Deste xeito fusionaremos tic- educación-arte-vida. Dividiremos ó alumnado por grupos que poden ser rotatorios, e unha parella traballará no ordenador.1.          un grupo buscará en libros obras cuia temática sexan as tradicionais maternidades, tanto pinturas como esculturas, pode escanearse ou fotocopiarse.2.             outro grupo buscará en material impreso ( revistas, catálogos…) caras de homes, recortándoas.3.             A parella do ordenador buscará tamén obras de arte ca temática das tradicionais maternidades, por exemplo en calquer buscador ( poden buscar por maternidade e os/as artistas que coñezan: Picasso, Botero ...Imprimirase o material escollido. Agora que xa temos todo o material, cada neno/a collerá unha obra de arte e lle cortará ou picará a cara de muller, e no seu sitio lle porá unha cara de home das atopadas nas revistas. Logo faremos un mural de paternidade-maternidade, ca obra orixinal e o lado a creada polos/as nenos/as. Como en toda actividade as modalidades e accións son múltiples, podemos xogar con fotos dos familiares do alumnado, cas súas propias fotos...sacarlle fotos con “pose” paternidade-maternidade, con bonecos/as tanto os nenos como as nenas...Podemos sacarlle fotos ou escanealas e facer unha galería virtual e logo comentala nunha asamblea, envialas por correos...¿que vos parece?.